На дождот

Капките брзо паѓаат од горе
А има нешто во нивниот ритам
Ти ги оспорува мислите.
Мирисот на водената земја
Лесно патува низ ноздринките
И ти ја лади душата што низ суша прошла.
Си седиш на балконот
Дур пријатна ладовина ти го гали телото,
А чајот од мајчина душица
Ко мајчина љубов ти ги грее рацете.
Калливо и мрачно,
А толку совршено,
Сакаш да потрае.
Замижуваш и се препушташ на природната мелодија.
Отвораш очи и се восхитуваш
На кристалните капки паднати врз лисјата на раната есен.
Украсен почеток на крајот,
Крај кој води кон ново раѓање.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s